

Door zijn geografische ligging is de Rhônevallei van nature altijd een bevoorrechte doorgangsroute geweest tussen de mediterrane wereld en het noordelijke en Atlantische deel van Europa.
Al in de klassieke Oudheid komen de Grieken tot diep in Gallië, waar zij handel drijven. De wijnbouw en het maken van wijn breidt zich uit met de komst van de Romeinen in 125 voor onze jaartelling.
Vanaf de XIVe eeuw deden de in Avignon zetelende Pausen een beroep op de dichtbij gelegen wijngaarden. Johannes de XXIIe, de tweede van de zeven pausen, liet het kasteel van Châteauneuf-du-Pape bouwen. Benedictus de XIIe, de derde paus, begint met de bouw van het pauselijk paleis (Palais des Papes).
In de XVIIe eeuw is 'Côte du Rhône' de naam voor een administratieve eenheid van de Viguerie d'Uzès (Gard), waar uitstekende wijnen vandaan kwamen. In 1650 wordt de benaming bij reglement vastgelegd om de authenticiteit van herkomst te beschermen en de kwaliteit te garanderen.
Een edict van de Franse koning bepaalt in 1737 dat alle vaten wijn die bestemd zijn voor verkoop en transport moeten worden gebrandmerkt met de letters 'C.D.R.'
Pas in het midden van de XIXe eeuw wijzigt Côte du Rhône in Côtes du Rhône, waarbij de naam ook van toepassing wordt op het aangeplante gebied op de linker Rhôneoever. Deze door de eeuwen heen opgebouwde bekendheid wordt bezegeld door de Tribunaux de Grande Instance de Tournon en Uzès in 1836.
In de jaren dertig van de XXe eeuw wordt deze bekendheid nog eens bekrachtigd door baron Le Roy -een krachtdadig man met visie – en krijgt zijn beslag in 1937 door de instelling van de AOC- Appellation d'Origine Contrôlée - Côtes du Rhône.
De AOC is de erkenning van een realiteit en een traditie die verschillende elementen onder een noemer brengt: een of meerdere druivenrassen, terroir en kennis van zaken op het punt van wijnbereiding.
Een officiële, nationale instelling, de INAO, bepaalt de regels die garanderen dat de producten van de AOC conform de volgende criteria worden gemaakt: productie, perceelgrenzen, druivenrassen, landbouwmethodes, oogsten en wijnbereiding. De INAO zorgt ook voor de controle op de naleving van deze regels.
Om het recht op AOC te hebben, moet een wijn bovendien verplicht worden geanalyseerd en geproefd ter controle van zijn eigen stijl en kwaliteit.